Newsletter

dodaj

FORMA


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Drodzy Mieszkańcy!

Informujemy, że w związku z niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, działania zaplanowane na cmentarzu ewangelickim, w ramach tegorocznej edycji 17. Ogólnopolskiego Przeglądu Sztuki Współczesnej FORMA, przeniesione zostały do Domu Kultury przy ul. Targowej 1.
Spektakl "Hultaje" w razie niepogody odbędzie się w hali sportowej Szkoły Podstawowej Nr 4.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

FORMA 2017 / OBWIESZCZENIE NR 12 (RYSUNEK / PLECIONKA) 28.07.2017 / godz. 18.00 / WERNISAŻ WYSTAWY / JULIA SOTKIEWICZ "O GÓRZE, O DOMU" / MUZEUM ZIEMI RAWICKIEJ

Prace, które robię są wynikiem wewnętrznej potrzeby rozwijania się, ciągłego poszukiwania siebie, konfrontacji ze sobą i światem, a także sposobem radzenia sobie z trudnościami życia. Inspiracji dostarcza mi codzienność, ludzi jakich spotykam, obrazy, które wychwytuje gdzieś w przelocie.

Nie wiem czym jest nuda. Im więcej mam na głowie, tym lepiej funkcjonuję. Zawsze lubiłam działać, zwłaszcza w różnych obszarach, często odległych. Angażuję się zarówno w relacje z ludźmi, jak i w to, co robię indywidualnie.

Młodzieńcze poszukiwania w obszarze fotografii analogowej, którą gdzieś porzuciłam, nieustannie przebijają się w moim działaniach. Można je dostrzec w kadrowaniu, w kontraście, poszukiwaniu czerni czy faktury. Fotografia, sama w sobie, przestała mi wystarczać, stając się częstokroć punktem
wyjścia do dalszych działań.

Jednak cechą łączącą moje prace stał się proces, często długotrwały. Nie ograniczam się do jednego medium, sięgam po to, co jest mi bliskie, lub czego potrzebuje do danej realizacji.

To jaka jestem, najlepiej można odczytać z moich działań zarówno artystycznych, jak i społecznych. Jeśli się czegoś podejmuję, angażuję się w to całą sobą. Dlatego przy wielozadaniowości, rozwarstwiam się i rozkładam siły.

Julia Sotkiewicz

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

FORMA 2017 / OBWIESZCZENIE NR 11 (FOTOGRAFIA) 27.07.2017 / godz. 18.00 / WYSTAWA FOTOGRAFII / PAWEŁ TOTORO ADAMIEC „KRÓLOWIE NADBUŻAŃSCY” (WERNISAŻ CMENTARZ EWANGELICKI / OD 28 DO 30 LIPCA DK RAWICZ / GALERIA SALA PIECOWA)


PAWEŁ TOTORO ADAMIEC (1982)

Fotograf, charakteryzator, projektant, wykładowca KUL i Lubelskiej Szkoły Fotografii. Absolwent architektury krajobrazu na KUL, gdzie zdobył podstawy wiedzy artystycznej. Autor okładki do pierwszej polskiej encyklopedii mody Fashion Book Poland. Współprowadzący Fundacji Kultury Audiowizualnej beetle.pl oraz członek składu Agencji Multimedialnej kaiju.pl.

Przygodę z fotografiką kreatywną rozpoczął w 2009 roku. Na potrzeby sesji zdjęciowych wykonuje kostiumy, makijaże, fryzury i scenografie. W swoich pracach ukazuje mocno teatralną i zniekształconą rzeczywistość wraz z wprowadzonymi w nią osobliwymi postaciami. Tworząc kreacje i makijaże, często sięga po nietypowe materiały i techniki. Inspiracje odnajduje w przyrodzie, baśniach, muzyce oraz w świecie mody, stawiając na niepowtarzalność przedstawionych historii oraz na możliwość dowolnej ich interpretacji.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

FORMA 2017 / OBWIESZCZENIE NR 10 (TEATR)
30.07.2017 / godz. 17.00 - PIERWSZY POKAZ SPEKTAKLU, 18.00 - DRUGI POKAZ SPEKTAKLU, 19.00 - TRZECI POKAZ SPEKTAKLU / TEATR GRANDA UAM "UMBRA" / ( START UL. ADAMA MICKIEWICZA 1 / ZAPISY NA SPEKTAKL POD NR TEL. 723 228 773 LUB MAILOWO: teatrgranda@amu.edu.pl)

Projekt "Umbra” Teatru Granda UAM, powstał z chęci zmierzenia się z przestrzenią nieteatralną i próbą stworzenia spektaklu typu site-specific performance, czyli widowiska w miejscu szczególnym/znalezionym. Wybór specyficznego miejsca wpłynął na tematykę, przebieg i kształt projektu, który przybrał formę spektaklu kroczącego. Grupa czternastu widzów zwiedza kolejne miejsca, w których zaaranżowane są poszczególne etiudy tworzące fabułę widowiska. Trudno jednak w przypadku „Umbry” mówić o działaniu teatralnym używając tradycyjnej terminologii. Projekt zaciera granice pomiędzy fikcją, a rzeczywistością, przestrzenią gry i przestrzenią oglądu, pomiędzy aktorem, a widzem, który staje się integralnym i nieodłącznym elementem akcji scenicznej.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
FORMA 2017 / OBWIESZCZENIE NR 9 (TEATR)
29.07.2017 / godz. 19.00 / CARYL SWIFT "MATKA MEJRA I JEJ DZIECI" / DK RAWICZ (SALA WIDOWISKOWA)
 

Caryl Swift w monodramie „Matka Mejra i jej dzieci” wciela się w postać tytułowej Mejry. Tekst powstał na podstawie reporterskich relacji Wojciecha Tochmana (Jakbyś kamień jadła) i Ryszarda Bilskiego (Urodziłam się z łopatą), dotyczących masakr popełnionych w imię „czystek etnicznych” podczas wojny na Bałkanach, w latach 1992-95. Przedstawienie, w reżyserii wielokrotnie nagradzanego za swoje prace na międzynarodowych festiwalach Stanisława Miedziewskiego, miało swoją premierę 06.01.2012. Premiera wersji angielskiej odbyła się 1.11.2015 podczas Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Małych Form TEATRONIC w Charkowie, Ukraina.

Inspiracją dla owego spektaklu była postać dr Ewy Klonowskiej, urodzonej we Wrocławiu, jednej z najwybitniejszych przedstawicielek medycyny sądowej na świecie i członkini Amerykańskiej Akademii Nauk Sądowych, która dostarczyła też część wykorzystanego w monodramie materiału. Dr Klonowska od ponad 15 lat wydobywa ludzkie szczątki z niezliczonych grobów rozsianych po całej Bośni. Metodycznie pracując po kilkanaście godzin dziennie, oddziela drobne kostki dzieci od kości nastolatków i dorosłych dopasowując każdą z nich do pozostałych. Z wydobytych bezładnych stosów szczątków odtwarza zwłoki ludzi, które zwraca rodzinom. Jest ona kluczem do połączenia zmarłych z żywymi.
Tytułowa Matka Mejra, muzułmanka z Bośni, która w roku 1992 straciła podczas tej wojny syna i córkę, towarzyszy doktor Ewie z codzienną pomocą, nacechowaną jednak permanentnym oczekiwaniem na odnalezienie szkieletów swoich najbliższych.
Monodram „Matka Mejra i jej dzieci” rzuca światło na heroiczną „walkę z żywymi o prawa zmarłych”. Traktuje o naszej bezgranicznej pamięci o najbliższych, ale też o potrzebie złożenia ich w grobie i uwolnieniu się od żałoby.

Spektakl ten jest wołaniem o sprawiedliwość wobec niewinnych, wobec ofiar i zapomnianych. Mówi o okrucieństwach popełnianych dawniej i obecnie na całym świecie, a nam żyjącym we Wspólnej Europie, przypomina też o demonach kryjących się w dziejach naszego kontynentu.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

FORMA 2017 / OBWIESZCZENIE NR 8 (TEATR/TANIEC)
28.07.2017 / godz. 13.00 / PRACOWNIA TEATRU TAŃCA "ZABAWA" / UL. WOJSKA POLSKIEGO (DEPTAK)


Pracownia Teatru Tańca działająca pod kierunkiem artystycznym Marka Zadłużnego w Zielonej Górze jest platformą osób twórczo realizujących się w zakresie teatru tańca, a szczególnie teatru fizycznego. Jest to przestrzeń skupiająca twórców, których poszukiwania artystyczne zogniskowane są wokół tanecznych sztuk performatywnych.
Poszukujemy nowych, eksperymentalnych rozwiązań dla zastosowania ruchu w teatrze. Pracujemy w oparciu o techniki improwizacji ruchowej, tańca współczesnego, contact improvisation. Współpracujemy ze sobą od 2010 r. Uczestniczymy w ogólnopolskich warsztatach oraz festiwalach i wciąż poszukujemy nowych przestrzeni eksploracji.

Dążymy do tego by wyrazić nasz czas.

Szukamy oryginalnego języka, który pozwoli naszym ciałom mówić.

Naszą ideą jest wykreowanie uniwersalnego sposobu komunikacji, w którym teatr spotyka się z tańcem i fizycznością ciała.

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

FORMA 2017 / OBWIESZCZENIE NR 7 (TEATR)
28.07.2017 / godz. 11.00 / PRZEGLĄD TEATRÓW DOMÓW POMOCY SPOŁECZNEJ / GOŚĆ SPECJALNY: KRZYSZTOF KIERSZNOWSKI / DK RAWICZ (PARK)

Krzysztof Kiersznowski
Charakterystyczny aktor filmowy i teatralny, absolwent wydziału aktorskiego łódzkiej szkoły filmowej. Na scenie zadebiutował 26 marca 1977 roku na deskach teatru "Ochota" w Warszawie. W ciągu swojej kariery Kiersznowski kolejno współpracował ze wspomnianym już teatrem "Ochota", później "Studio", następnie "Polskim" w Bydgoszczy i ponownie "Ochota w Warszawie. Bardzo wiele zawdzięcza Juliuszowi Machulskiemu, który pokazał, iż Kiersznowski jest doskonałym aktorem komediowym obsadzając go najpierw w dwóch częściach "Vabanku" a później dwóch częściach "Kilera". Krzysztof Kiersznowski jest jednak artystą wszechstronnym. Doskonale sprawdza się w rolach komediowych, jak i dramatycznych, a nawet sensacyjnych, czego przykładem jest jego kreacja w obrazie "Demony wojny wg Goi" Władysława Pasikowskiego.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

FORMA 2017 / OBWIESZCZENIE NR 6 (TEATR)
27.07.2017 / godz. 19.00 / TEATR PORYWACZE CIAŁ "HULTAJE" / SKATEPARK (SZKOŁA PODSTAWOWA NR 4, UL. BRONIEWSKIEGO)


Bohaterami spektaklu Hultaje są pracownicy różnych banków, którzy zamiast podczas przerwy palić fajki i gadać o stopach procentowych spotykają się w umówionym miejscu, żeby razem poszaleć na hulajnogach. Wystarczy tylko marynarki zamienić na ochraniacze, kaski i dżinsowe katany z naszytą na plecach nazwą gangu i jazda! Reszta jest już czystym szaleństwem: wykonywane w rytmie tłustych bitów najbardziej zwariowane i nigdy wcześniej nie prezentowane triki człowieka bankowca na hulajnodze, czyli bunt, sweet & teatr. Bez kontroli. Ale na czas, bo przerwa się w końcu skończy i trzeba będzie wracać do udzielania kredytów itp., więc każda sekunda się liczy...

Teatr Porywacze Ciał istnieje od 1992 roku. Tworzą go absolwenci wrocławskiej PWST – Katarzyna Pawłowska i Maciej Adamczyk, czyli zawodowi aktorzy, którzy w swojej prywatnej scenie pełnią również funkcję dramaturgów i reżyserów. Teatr współpracuje z muzykami, plastykami, filmowcami oraz artystami maści nieokreślonej. Czasem zaprasza do współpracy aktorów, albo szkoli sobie swoich…
Zespół od zawsze prężnie działa na polu teatru niezależnego - gra na festiwalach w kraju i za granicą, prowadzi działalność warsztatową i edukacyjną. W Poznaniu, we Wrocławiu i w Katowicach zaprasza do Studia Osobowości – Studia Aktorskiego Teatru Porywacze Ciał, a w Warszawie na coroczne letnie projekty warsztatowe. Teatr Porywacze Ciał tworzy spektakle autorskie i bardzo różnorodne – salowe, plenerowe, muzyczne, monodramy, akcje jednorazowe, wystąpienia i działania na styku teatru i sztuki performance – wszystkie one mają wspólną cechę: są wypowiedziami autonomicznymi i totalnymi. W spektaklach twórcy testują różne formy i konwencje, wykorzystują stylistykę wodewilu, kabaretu i happeningu, balansując między bezpośredniością psychodramy a dystansem metafory. Posługują się strategią parodii i pastiszu, używają znaków i symboli kultury współczesnej, zestawiają teksty literackie z wulgaryzmami, arcydzieła z kiczem. Tworząc w swoich przedstawieniach nastrój prowokacji myślowej, językowej i formalnej, tropią "mitologie codzienne", które wytworzyło i wciąż na nowo tworzy współczesne społeczeństwo. Swoimi działaniami dają wyraz istnienia kultury karnawałowej, którą cechuje pluralizm przekonań, stylów życia, form zachowań i zarazem zachwianie uniwersalnych wartości. Pokazują człowieka współczesnego, którego tworzą zdegradowane mity i popęd, człowieka o zachwianej tożsamości. W swoich spektaklach twórcy mierzą się z mitami pop kultury, kpią z nich, przedrzeźniają je, a jednocześnie pokazują jak dalece są przez nie ukształtowani. To współcześni manieryści, którym nieobca jest postawa ironistów, prowokatorów i ekscentryków.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

FORMA 2017 / OBWIESZCZENIE NR 5 (TEATR)
28.07.2017 / godz. 19.00 / PSYCHOTEATR / MONODRAM "LAS" ANGELIKA PYTEL / DOM KULTURY W RAWICZU (SALA WIDOWISKOWA)

Autorski monodram muzyczno-wokalny Angeliki Pytel z muzyką VIOLET ULTRA. Spektakl z muzyką elektroniczną na żywo.
„Melancholia jest jak szczelny koc, chroni ją przed podstępnym światem.”
Miasto, blokowisko, mieszkanie, łazienka, a w niej... las.
Historia dziewczyny zagubionej w świecie w którym buty
same tańczą, tajemnicy lasu zamieszkałego przez roje motyli
strzeże drwal, zaś wanna napełnia się morską wodą.
Czy można się rozpuścić?
Dlaczego w mieście grasują wilki?
Czy istnieje droga powrotna z mrocznego lasu?
Jak uwierzyć w to wszystko, gdy zza okna dociera blask
reklam i hałas tramwajów?
Studium samotności w tłumie ludzi.
Kiedy nie wiesz co powiedzieć po prostu to zaśpiewaj.

Angelika Pytel (ur. 1989) – aktorka filmowa i teatralna, absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie Filia we Wrocławiu. Absolwentka Autorskiej Szkoły Musicalowej Macieja Pawłowskiego w Warszawie oraz Studium Teatralnego im J. Osterwy w Bielsku-Białej. Zadebiutowała na II roku studiów w „Figlikach” w reż. Jadwigi Grygierczyk w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej.
Prowadzi działalność artystyczną w ramach dwóch niezależnych projektów – PSYCHOTEATR i VIOLET ULTRA, uczestnicząc w licznych festiwalach teatralnych.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

FORMA 2017 / OBWIESZCZENIE NR 4 (MUZYKA)
30.07.2017 / godz. 20.30 / koncert BAASCH / UL. KRAMARSKA (PODWÓRZE)



Baasch to ceniony młody producent, wokalista i kompozytor. Jego debiutancka EP-ka "Simple Dark & Romantic Songs" wywołała spore zamieszanie na scenie elektronicznej. Znany z charyzmatycznych występów Baasch otwierał koncerty Tricky’ego i Bloodgroup, wystąpił na wielu festiwalach, m. in. Tauron Nowa Muzyka i Free Form Festival, dołączając do czołówki polskich artystów.

Komponując ścieżkę dźwiękową do głośnego i wielokrotnie nagradzanego filmu Tomasza Wasilewskiego "Płynące Wieżowce" Baasch zyskał międzynarodowe uznanie jako oryginalny twórca muzyki filmowej. Zremiksował również utwory takich artystów jak Rubber Dots, czy Avtomat.

BAASCH współpracuje z wieloma artystami i zespołami polskiej sceny alternatywnej i elektronicznej: Rysy, BOKKA, Rubber Dots, Novika, Oly., Venter, Lari Lu.  Występuje razem z perkusistą Robertem Alabrudzińskim, który brał udział również w nagraniu albumu "Corridors".

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 

FORMA 2017 / OBWIESZCZENIE NR 3 (MUZYKA)
29.07.2017 / godz. 20.30 / koncert LOST EDUCATION / UL. BĄCZKIEWICZA 3 (GÓRKA ZA BLOKIEM)


Czyli duet SzaZa we współpracy z wokalistką Hanną Piosik. Powołali do życia nowy muzyczny byt, w którym podejmują wątek twórczości William S. Burroughsa, a w szczególności jego ostatniej książki My Education: A Book of Dreams (1995). Teksty tego wybitnego pisarza i poety, który obok Allena Ginsberga i Jacka Kerouaca byĿ gĿównym przedstawicielem ruchu Beat Generation – stały się dla artystów najlepszą możliwą osnową poszukiwań. Weszli w to i znaleźli, a w zasadzie znaleźli jeszcze zanim weszli. Muzyka Szamburskiego i Zakrockiego wsparta głównie na brzmieniu przetworzonych klarnetów, altówki, mbiry oraz moogów i zapętleń daje dobrą, lepką podstawę dla wokalu zjawiskowej Hanny Piosik, która swobodnie interpretuje i
żongluje senną prozą Burroughsa. Zespół LOST EDUCATION w 2017 wydał debiutancki album "Book of Dreams" nakładem oficyny LadoABC i już niebawem wszyscy ich usłyszą, zobaczą, poczują, przyśnią.
www.losteducation.bandcamp.com

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
FORMA 2017 / OBWIESZCZENIE NR 2 (MUZYKA)
28.07.2017 / godz. 20.00 / koncert NATALIA PRZYBYSZ & RAPHAEL ROGIŃSKI / UL. RYNEK 9 (BALKON KAMIENICY)
 

 
 
Natalia Przybysz – charyzmatyczna wokalistka i autorka tekstów. Kojarzona szeroko, jako wokalistka najlepszego polskiego zespołu soul i R&B „Sistars”. Po zawieszeniu zespołu Sistars, działalność Natalii możemy śledzić głównie pod nazwą NATU i NATALIA PRZYBYSZ gdzie poza kompozycjami i licznymi kolaboracjami producenckimi (Envee, Trębski, Zagórski, Zabrodzki) stała się liderem zespołu z niepowtarzalną energią, którą można poczuć podczas występów live. W 2015 r. artystka otrzymała Fryderyka w dwóch kategoriach – Album Roku za płytę „Prąd” i utwór roku – „Miód” oraz została nominowana do nagrody TVP Kultura – „Gwarancje Kultury”. Płyta Prąd osiągnęła status złotej i diamentowej płyty. 9 maja odbyła się premiera singla "Światło nocne" zapowiadającego kolejny album Natalii Przybysz o tym samym tytule - premiera płyty zaplanowana jest na wrzesień 2017 roku.

Raphael Rogiński to wszechstronnie uzdolniony gitarzysta, wykonawca, kompozytor, improwizator i animator kultury. Wykształcony jazzowo oraz klasycznie. Jest badaczem folkloru muzycznego, wszędzie szuka inspiracji i nie ogranicza siebie. Nazywany przez krytyków "człowiek fenomen". Silnie związany z kulturą i muzyką żydowską, która uwidacznia się w Jego twórczości, w takich zespołach jak Shofar i Cukunft. Jego kompozycje, improwizacje, interpretacje często towarzyszom najróżniejszym wydarzeniom artystycznym. Nie obca jest mu również muzyka Ameryki, blues'a i rock'a lat 60-tych, która przejawia się w zespole Wovoka. Najnowszy projekt Raphaela to Żywizna, czyli inaczej po kurpiowsku określenie na naturę.

Podczas koncertów duet wykonuje utowry m.in.: Shy Albatros,, D. Bowiego, Niny Simone, Wandy Warskiej, Terry'ego Calliera.
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
FORMA 2017 / OBWIESZCZENIE NR 1 (MUZYKA)
27.07.2017 / godz. 20.30 / koncert OLA BILIŃSKA I LIBELID "PIEŚNI MIŁOSNE JIDYSZ" / Cmentarz Ewangelicki ul. Długa, ul. Boczna.

 


fot. Dariusz Gackowski, Festiwal Ethnies
 
LIBELID to cykl pieśni miłosnych w języku jidysz opracowanych przez Olę Bilińską z towarzyszeniem zespołu doświadczonych muzyków z Gdańska, Warszawy i Sejn. Stanowi on kontynuację płyty „Berjozkele – kołysanki i pieśni wieczorne jidysz“, wydaną przez Żydowski Instytut Historyczny, która zdobyła tytuł Folkowego Fonogramu Roku 2014, przyznawany przez Program II Polskiego Radia oraz Folkowej Płyty Roku 2014 w konkursie portalu folk.pl. Projekt LIBELID, rozwijający rozpoczęty z Berjozkele wątek nowoczesnych adaptacji muzyki żydowskiej w jidysz, miał swoją premierę 26. kwietnia 2015 roku na finale festiwalu Nowa Muzyka Żydowska w Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie. Koncert, entuzjastycznie przyjęty przez publiczność, został zarejestrowany przez Program Drugi Polskiego Radia. 5 maja 2016 roku miała miejsce premiera świetnie przyjętej płyty LIBELID wydanej przez Żydowski Instytut Historyczny.

Kompozycje tworzące program LIBELID to wybór przedwojennych pieśni w jidysz układających się w opowieść o różnych odcieniach i obliczach miłości. W tekstach wyraźne są wątki z obyczajowości żydowskiej, która silnie wpływała na życie uczuciowe i rodzinne członków społeczności: małżeństwa kojarzone, silne więzy rodzinne, obrazy z codziennego życia – takim, jakie było przed Zagładą. Z drugiej strony teksty takich poetów jak przyjaciółka Brunona Schultza Debora Vogel, czy Mojsze Lejb Halpern, obfitują w obrazy poetyckie o wymiarze uniwersalnym,w którym miłość nie mierzona jest czasem, obyczajowością i pochodzeniem. Są one wciąż zaskakująco świeże i aktualne, ujmują poczuciem humoru i delikatnością nastroju.

Założeniem muzycznym LIBELID było utkanie subtelnego połączenia brzmień akustycznych i elektronicznych – stąd nowoczesny syntezator OP-­‐1 i looper spotykają się tu z cymbałami, wiolonczelą czy mandoliną; trąbka odbija się echem elektronicznych efektów. Forma nie ma jednak za zadanie szokować swoją nowoczesnością – celem jest stworzenie nastroju, oprawy do wybrzmienia bogactwa emocji zawartych w tekstach – czułości, namiętności, odrzucenia, zadumy
nad uczuciem dawno minionym lub utraconym. W tym swego rodzaju muzycznym egzorcyzmie ważna jest także obecność na scenie, obok wokalistki i dwóch mężczyzn -­‐ dwóch kobiet.
Powstała w ten sposób symetria energii obu płci jest nie tylko symboliczna – zespolenie damskich i męskich głosów członków zespołu oraz brzmienie balansujące między delikatnością „damskich” instrumentów – harfy i wiolonczeli – a „męską” trąbką i kontrabasem sprawiają, że nowa forma tych pięknych utworów harmonijnie, w pełni, odzwierciedla ich treść.